number VII : เอฟบีไอ

จำลองตน
ให้คล้าย
กับตนเอง

ประกาศจับชาติไทยอายุราว 22 ปี ส่วนสูงประมาณ 175-180 cm รูปร่างอ้วนท้วม คาดว่าหลบหนีอยู่แถวอบต.สุเทพ หากใครพบเห็นกรุณาติดต่อทางการ มีรางวัลนำจับมูลค่า 100,000 บาท แจ้งเบาะแสที่มีประโยชน์ 5,000 บาทขอเตือนว่าบุคคลนี้มีความอันตรายมาก

ข้างนอกเลว
แต่ข้างใน
กลับไม่เลว

number VI : นามบัตร

ทำนามบัตร
เพื่อบันทึก
เป็นบัตรนาม

ทุกคนล้วนมีชื่อ ทุกคนล้วนมีอาชีพ และทุกคุณล้วนมีทีอยู่ แต่บนโลกที่ที่อยู่ในยุคแห่งสื่อ มีสื่อหลายอยากให้จดจำและก็มีสื่อหลายอย่างให้ช่วยจดจำ ทำให้คนเราจำอะไรน้อยลง นามบัตรเป็นอย่างหนึ่งที่ทำให้เราจำได้น้อยลงและได้ข้อมูลที่มากขึ้น ซึ่งมันจะช่วยให้มนุษย์เราสามารถสื่อสารได้ถูกคน แล้วคนเราล่ะจำอะไรไว้บ้างหรือไม่เคยคิดที่จะจำเลย ควนส่วนใหญ่มักจดจำกับช่วงเวลาที่เจ็บปวด มากกว่าเวลาที่มีความสุข อาจจะเป็นสัญชาติญาณอย่างหนึ่งของสัตว์โลก หากเปรียบคนเราเป็นสุนัขเลี้ยงเองแล้ว ไม่ต่างกันเมื่อมันปวดท้องเบาไปปล่อยเรี่ยราดมักจะถูกเจ้าของลงโทษ และต่อไปมันก็จะไม่ทำอีก ไม่ต่างกันโลกทางลบมันมักจะเป็นที่จดจำตลอด มีซักกี่คนกันที่รู้ว่าพันท้ายนรสิงห์เกี่ยวข้องอะไรกับพระเจ้าเสือนอกจะไปยืนโก้อยู่บนขวดน้ำจิ้มไก่ หรือนี่จะเป็นจุดที่บอกว่ามนุษยชาติกำลัง ลดการใช้อวัยวะที่พัฒนามาอย่างขีดสุดเหนือสัตว์ธรรมดา นามบัตรอาจจะเป็นจุดน้อยๆที่ลดทอนการใช้สติปัญญาก้อเป็นได้ มองอีกประเด็นหนึ่งผู้ที่ให้นามบัตรอาจอยากให้เขาเป็นที่จดจำแก่ผู้รับก็เป็นได้ และมองอีกทีคุณจำคนที่ให้นามบัตรคุณที่กองอยู่ในบ้านคุณได้หมดหรือปล่าว ลองไปรื้อดูแล้วกันกองนามบัตรต่างๆ คุณอาจจะพบเพื่อนเก่าที่คุณลืมเขาไปแล้วพร้อมๆกับนามบัตร โทรหาเขาซิเขาให้นามบัตรคุณแล้วไม่ใช่เหรอ

แล้วความจำ
เกี่ยวอะไร
กับนามบัตร?

number IV : ส่งความสุข

ปีใหม่แล้ว
ส่งความสุข
ให้แก่กัน

บอกตรงๆจากใจเลยการทำงานของคนเรานั้นต้องการจากแรงบรรดาลใจไม่ได้ได้ทำจากผลประโยชน์อย่างเดียว จงถือว่าผลประโยชน์เป็นผลพลอยได้เสียจะดีกว่า อืม...... อาจจะทำง่ายไปหน่อย เพราะเวลาเรามีไม่เท่าน้องๆที่เรียนในคลาสเดียวกัน หรือมีเท่ากันแต่เรามีหลายอย่างที่ต้องทำมากกว่า เอาวะเล่นง่ายๆละกัน เอารูปในเวบคณะมนุษย์ ใส่โลโก้ที่ออกแบบมาเอง แล้วก้อหากลอนเพราะๆเหมาะกับโอกาสนี้จากอินเตอร์เนตละกัน ง่ายดี เพราะบางที่เทคโนโลยีก็ช่วยให้ชีวิตเราสั้นลง แล้วก้อรักกันน้อยลง มองไปในอดีต หญิงสาวคนหนึ่งรอคอยชายหนุ่มที่ทำงานจากแดนไกลเป็นแรมเดือน การรอคอยมักทำให้การมามีค่ามากกว่า เหมือนกินข้าวผัดจากร้านอาหารตามสั่ง กับผัดข้าวกินเองที่บ้าน ไอ้ข้าวที่ผัดเองเนี่ยมันไม่อร่อยหรอก แต่มันอร่อยเพราะเราต้องรอ เพียร หวัง เพียงจะได้กิน สิ่งที่ปรารถนา ไม่้เหมือนยุคนี้ แฟนไปกินข้าวกับกิ๊กเพื่อนไปเจอที่ศูนย์การค้าออนไลน์ ผ่านระบบ GRRS ส่งข้อความให้รู้เลิกกันได้เพียงไมใ่กี่วินาที อืมมมมมมเรื่องนี้มันก็คงมีคนเคยพูดกันอยู่บ่อยๆแหละนะ อาจจะมีให้เห็นตามเวบไซด์ก็ได้ นั่นแหละผมก๊อบเค้ามา

การลอกงาน
เกี่ยวอะไร
กับปีใหม่?

number III : สัญลักษณ์

สัญลัักษณ์
สื่อลักษณะ
ของตัวตน

งานบางงานต้องอธิบายถึงจะรู้ความหมด และงานอีกหลายงานสามารถสื่อให้ผู้รับสารเห็นได้เลยว่า มันมีความหมายว่าอย่างไร โลโกคณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ครับรอบ 45 ปี เลข ๔๕ ที่เป็นเลขไทยสามารถเอามา tranform ไปเป็นช้างได้ที่สื่อถึงมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ บทกับสีขาวที่สื่อถึงคณะมนุษยศาสตร์

ทำไม
งานกู
แย่จัง

number II : post+card

บันทึกสุข
ร้อยเรื่องราว
ให้แก่กัน

อืม....บทความที่แล้วก้อพูดถึงรูปที่บันทึกกับกล้องคู่ใจเป็นภาพแรกแล้ว งานที่สองก็ได้ทำโปสการ์ด สำหรับคนเหงาๆแล้วโปสการ์ดอาจจะเป็นอย่างนึงที่สื่อสารให้ใครอีกคนรู้ว่าเรายังมีตัวตนอยู่ การสื่อสารไม่ใช่การลงทุนจึงไม่ต้องการผลตอบแทน อ๊ากกกกกกกกก พูดไปก็เหงาใจ ทำไปยิ่งปวดใจ เพียงหวังจะส่งโปสการ์ฺดให้หญิงสาวที่หมายปอง(ฝันชัดๆ) โลกนี้ช่างลำเอียง ให้คนหลายคนสมหวังเรื่องความรัก แต่ยังมีคนอีกหลายคนนักที่วิ่งตามความรักอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน สวรรค์มักมากับความสุข นรกมาพร้อมกับความทุกข์และตรองตรม ผมยังวนเวียนอยู่ในห้วงนี้ .............................. เพ้อไปแล้ว เข้าเรื่องดีกว่าก็สคสชิ้นนี้ก็เป็นผลงานภาพถ่ายที่ได้มีโอกาสไปบันทึกภาพกันถึงดอยอินทนนท์เลยทีเดียว จำได้ลางๆว่าไปกับพี่กบพี่นอร์ทพี่จิวแล้วก้อพี่อีกสองคนจากออสเตรเลียชื่ออะไรจำไม่ได้แล้วขอโทษด้วยนะครับ มีเพียงคำเดียวสองพยางค์ที่จะบอกบรรยากาศที่ไปตอนนั้นได้คือ สวย+มาก ราวกับอยู่บนสวรรค์ สวรรค์ที่เหมือนนรก กับอสูรตนหนึ่งที่เดินทางไปสู่สวรรค์เพียวหวังจะได้ยลโฉมนางฟ้า ไอ้บ้า!!!! เลิกเพ้อ

เพียงแค่หวัง
ความสุขนั้น
กลับคืนมา <<<<<<< ทุนนิยมชัดๆ

first picture

อดีต
คือ
อนาคต

ไม่มีใครรู้หรอกว่าอนาคตเราจะเป็นใคร มีความสามารถแค่ไหน ภาพนี้เป็นภาพแรกที่เป็นการบันทึกรูปจริงจังจากการไปดูตัวอย่างอาคาร คนส่วนใหญ่มักลืมว่าภาพแรกของชีวิตที่บันทึกด้วยมือตนเองนั้นเป็นอย่างไร ผมคนนึงแหละที่ลืมไปแล้ว แต่ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบันทำให้ผมทราบว่าภาพไหนเป็นภาพแรกที่ผมบันทึก ภาพนี้เป็น blind shot คือบันทึกแบบไปต้องมองผ่านใน view finder และวัดแสงด้วยระบบ AV โดยจะคำนวนค่าแสงให้โดยอัตโนมัติ ถามว่าสวยมั้ย ผมกล้าบอกได้เลยว่าไม่สวย ถามว่าชอบมั้ยผมชอบนะเพราะว่าอย่างน้อยผมก็ได้รู้ว่า ครั้งนึงผมเคยนั่งรถตามรถคันในภาพ

อนาคต
คือจุดหมาย
จากเมื่อวาน


ขอบคุณ พี่ตุล AP

number I : introduce

อยากจะบอก
ว่าอย่ามอง
สิ่งที่อยู่นอกใจ

หากมองดูแล้วคนทุกคนบนโลกนี้ล้วนมีความแตกต่างที่คอยประดับประดาโลกให้ดูสดใสงดงาม ผมสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่เรียกว่ามนุษย์ที่มีตัวตน(หรือไม่มี) และถูกปรุงแต่งด้วยสิ่งต่างๆที่ทะยอยเข้ามาในชีวิตจนเกิดความรู้ที่บูรณาการ สนใจการออกแบบ องค์ประกอบศิลป์


เท่ห์? ที่สนใจเรื่องพวกนี้ ไม่มีทางเลือกมากกว่า ทำอย่างอื่นไม่เป็นน่าจะเป็นคำตอบที่ถูกต้อง ให้ไปหาเหตุผลไปสู้กับจำเลยอย่างทนายความ ตอบได้เลยว่าทำไม่ได้ ให้ไปรักษาคนตาบอดอย่างนายแพทย์ ยิ่งไม่มีทาง

ติ๊สพอแล้ว อาจเป้นเพราะว่าตอนนี้อยู่ในสภาพสภาะวะกดดันจาก thesis ก็เป็นได้ที่ต้องออกแบบงานแล้วก้อมีkeywordของสิ่งที่ตัวเองในวิชา design presentation เข้ามาในหัวแล้วก็ลองถามตัวเองว่าสิ่งที่เราสนใจมันใช่ตัวเราจริงหรือ? แล้วก็ถามต่อว่าถ้าหากเราชอบจริง ทำไมรู้สึกว่าตอนนี้มันเป็นคำว่ารับผิดชอบมากกว่าความสนุก อืมมมม หรือว่าเราจะแก่แล้ว?

มองกระจก
เห็นตัวเอง
ว่าเปลี่ยนไป


ขอบคุณ พี่ตุล AP

the start

ยังไม่ทำ
ต้องรีบทำ
งานก็เยอะ


ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะว่าละเลยหรือให้ความสำคัญน้อยไปกันแน่เลยไม่ได้ทำมันซักที สำหรับการทำ blogger ส่งอาจารย์ ช่วงนี้เหนื่อยมากเลย ทั้งงานในที่่ต้องทำ thesis ทั้งงานนอกที่ต้องไปบันทึกภาพรับปริญญา ให้พี่พี่บัณฑิต2551 อืม. . . . ข้ออ้างทั้งนั้น หมดเวลาแก้ตัวแล้ว มามามา มาทำกันซักที อาจารย์ให้ทยอยอัพใช่มั้ย เอาล่ะวันละบทความแล้วกัน

ปล.ภาพในรูปนั้นถ่ายเมื่อนานมาละตอนนี้หัวเกรียนไปแล้วเดี๋ยวว่างๆจะบันทึกภาพตนเองมาให้ดูแล้วกันนะ